Światło na oświecenie pogan: Ofiarowanie Pańskie i Dzień Życia Konsekrowanego

2 lutego celebrujemy święto Ofiarowania Pańskiego, w polskiej pobożności drogie nam jako święto Matki Bożej Gromnicznej. To dzień, w którym liturgia wyprowadza nas z kręgu żłóbka w stronę paschalnego światła. W naszej katedrze i we wszystkich parafiach diecezji oraz w DKS będziemy dziękować za dar osób konsekrowanych, które swoim życiem rzucają snop światła na eschatyczny wymiar naszej drogi.

Teologia spotkania i ofiary

W tym dniu Chrystus, jako Lumen Gentium (Światłość Narodów), zostaje wniesiony do świątyni. Dla nas, zaangażowanych w proces synodalny, to przypomnienie, że:

• Chrystologia wchodzi w codzienność: Ofiarowanie Jezusa w świątyni to akt uznania Go za najwyższą wartość w historii zbawienia.
• Soteriologia nadziei: Symeon, biorąc Dziecię w objęcia, widzi w Nim „Zbawienie przygotowane wobec wszystkich narodów”. To moment, w którym obietnica staje się faktem.
• Pneumatologia obecności: To Duch Święty przywiódł Symeona i Annę do świątyni. Bez Jego tchnienia nie rozpoznamy Pana w drugim człowieku ani w strukturach Kościoła.

Pożegnanie żłóbka, powitanie misji

Choć liturgicznie okres Bożego Narodzenia zakończył się niedzielą Chrztu Pańskiego, polska tradycja pozwala nam do dziś cieszyć się obecnością kolęd i żłóbków. 2 lutego to symboliczne domknięcie tego czasu. Odstawiamy figury Dzieciątka, by wyruszyć za dorosłym Chrystusem w stronę Jego publicznej działalności i ostatecznie – ku Jerozolimie.

„Moje oczy ujrzały Twoje zbawienie” – niech te słowa Symeona staną się fundamentem naszego synodalnego rozeznawania.

Zaproszenie

Zapraszamy wszystkich wiernych do udziału w Mszach Świętych z poświęceniem świec. Szczególną modlitwą otoczmy braci i siostry z zakonów oraz instytutów świeckich naszej diecezji. Niech ich rady ewangeliczne: ubóstwo, czystość i posłuszeństwo, będą dla nas inspiracją do radykalnego pójścia za głosem Pana.