{"id":1974,"date":"2020-11-29T15:18:54","date_gmt":"2020-11-29T14:18:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/?p=1974"},"modified":"2024-09-18T11:51:21","modified_gmt":"2024-09-18T09:51:21","slug":"list-pasterski-biskupa-rzeszowskiego-na-adwent-2020","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/2020\/11\/29\/list-pasterski-biskupa-rzeszowskiego-na-adwent-2020\/","title":{"rendered":"List pasterski Biskupa Rzeszowskiego na Adwent 2020"},"content":{"rendered":"\n<p>Umi\u0142owani Bracia i Siostry!<\/p>\n\n\n\n<ol class=\"wp-block-list\" type=\"1\"><li>Wraz z pierwsz\u0105 niedziel\u0105 Adwentu rozpoczynamy nowy rok liturgiczny. Minione dwana\u015bcie miesi\u0119cy by\u0142y czasem, w kt\u00f3rym pr\u00f3bowali\u015bmy odkrywa\u0107 i pog\u0142\u0119bia\u0107 wiar\u0119<br>w tajemnic\u0119 Eucharystii. W obecnym roku, kontynuuj\u0105c program duszpasterski, nasza uwaga kieruje si\u0119 na celebracj\u0119, w kt\u00f3rej dokonuje si\u0119 Eucharystia. Z tej okazji pragn\u0119 skierowa\u0107 do was pasterskie s\u0142owo. Przyjmijcie je, prosz\u0119, w waszych domach i wsz\u0119dzie tam, gdzie,<br>z powod\u00f3w solidarno\u015bci spo\u0142ecznej i bezpiecze\u0144stwa, prze\u017cywacie Dzie\u0144 Pa\u0144ski.<\/li><\/ol>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; W dzisiejszej Ewangelii Jezus wielokrotnie zwraca uwag\u0119 na postaw\u0119 czuwania. Je\u015bli jednak g\u0142\u0119biej odczytamy kontekst Jezusowego nalegania, odkryjemy \u017ce potrzeba czuwania ma konkretny pow\u00f3d: to nieobecno\u015b\u0107 pana domu. M\u00f3wi\u0105c o czuwaniu, Jezus rysuje przed oczami uczni\u00f3w obraz cz\u0142owieka, kt\u00f3ry uda\u0142 si\u0119 w podr\u00f3\u017c, zostawi\u0142 sw\u00f3j dom i poleci\u0142 s\u0142ugom, aby troszczyli si\u0119 i dbali o niego. Pan dodaje jednak, \u017ce wyjazd gospodarza nie jest definitywny: on powr\u00f3ci! Czuwanie jest wi\u0119c postaw\u0105, kt\u00f3ra \u0142\u0105czy pami\u0119\u0107 o tym, kt\u00f3ry wyjecha\u0142, t\u0119sknot\u0119 oraz nadziej\u0119 na ponowne spotkanie.<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li>Czas, kt\u00f3ry prze\u017cywamy pozwala nam bardzo namacalnie, nieraz w spos\u00f3b dramatyczny, odczu\u0107 to, o czym m\u00f3wi dzisiejsza Ewangelia. Do\u015bwiadczenie pustki i t\u0119sknoty dotyka\u0142y nas w ostatnich miesi\u0105cach na wielu p\u0142aszczyznach naszego \u017cycia. W najbardziej codziennym wymiarze zmagali\u015bmy si\u0119 z brakiem obecno\u015bci obok nas naszych bliskich.<br>W czasie narodowej kwarantanny, a potem dystansu spo\u0142ecznego, nieobecno\u015b\u0107 drogich nam os\u00f3b powodowa\u0142a b\u00f3l serca i u\u015bwiadamia\u0142a nam jak wielkim skarbem s\u0105 mi\u0119dzyludzkie relacje.<\/li><\/ul>\n\n\n\n<p>Uczucia t\u0119sknoty i b\u00f3lu rodzi\u0142y si\u0119 w serach wielu z nas, kiedy do\u015bwiadczali\u015bmy braku obecno\u015bci Eucharystii, szczeg\u00f3lnie podczas \u015awi\u0105t Wielkanocnych. Znakiem i symbolem tego do\u015bwiadczenia pustki by\u0142 Plac \u015bw. Piotra podczas modlitwy o ustanie pandemii w marcu tego roku. Tam, gdzie zawsze by\u0142 t\u0142um, tym razem by\u0142o pusto, a przy padaj\u0105cym deszczu papie\u017c<br>w modlitwie m\u00f3wi\u0142: \u201eNa naszych placach, ulicach i miastach zebra\u0142y si\u0119 g\u0119ste ciemno\u015bci; ogarn\u0119\u0142y nasze \u017cycie, wype\u0142niaj\u0105c wszystko og\u0142uszaj\u0105c\u0105 cisz\u0105 i pos\u0119pn\u0105 pustk\u0105, kt\u00f3ra parali\u017cuje wszystko na swej drodze. Czuje si\u0119 je w powietrzu, dostrzega w gestach, m\u00f3wi\u0105 o tym spojrzenia. Przestraszyli\u015bmy si\u0119 i zagubili\u015bmy\u201d (Franciszek, Plac \u015bw. Piotra, 27 marca 2020 r.).<\/p>\n\n\n\n<p>Czas pandemii, zar\u00f3wno jej wiosennego wybuchu jak i jesiennej drugiej fali to trudne do\u015bwiadczenie: choroba i \u015bmier\u0107 wielu naszych znajomych i bliskich; kryzysy wielu bran\u017c na rynku, a co za tym idzie niepewno\u015b\u0107 zatrudnienia i p\u0142ynno\u015bci finansowej w rodzinach; trud zdalnego nauczania obci\u0105\u017caj\u0105cy zar\u00f3wno rodzic\u00f3w jak i nauczycieli; wiele obaw i napi\u0119\u0107<br>w rodzinach i w spo\u0142ecze\u0144stwie. To wszystko sprawi\u0142o, \u017ce mogli\u015bmy si\u0119 poczu\u0107 zagubieni<br>i osamotnieni. \u017bycie nagle okaza\u0142o si\u0119 bardzo kruche, a to co do tej pory wydawa\u0142o si\u0119 stabilne i pewne, zosta\u0142o zachwiane. W tym wszystkim mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce B\u00f3g \u2013 niczym gospodarz z dzisiejszej Ewangelii \u2013 wyjecha\u0142 w dalek\u0105 podr\u00f3\u017c, zostawiaj\u0105c nas samych.<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li>W tym dramatycznym kontek\u015bcie Jezusowe s\u0142owo otwiera jednak horyzont nadziei. Chrystus z moc\u0105 m\u00f3wi dzi\u015b do ka\u017cdego z nas: \u201eUwa\u017cajcie! Czuwajcie!\u201d (Mk 13,33). To wezwanie Jezusa ukazuje now\u0105 perspektyw\u0119. Jego s\u0142owo staje si\u0119 p\u0142omieniem \u015bwiat\u0142a po\u015br\u00f3d listopadowych ciemno\u015bci tego \u015bwiata. Jest to s\u0142owo, kt\u00f3re m\u00f3wi nam, \u017ce B\u00f3g chce nas spotka\u0107. On chce wej\u015b\u0107 w takie do\u015bwiadczenie, jakie nosimy w sercu, po\u015brodku pandemii. Jezus wzywa nas do uwagi i czuwania, bo wie jak bardzo potrzebujemy Jego obecno\u015bci, a jak \u0142atwo mo\u017cemy Go przegapi\u0107 i z Nim si\u0119 rozmin\u0105\u0107. Potrzebujemy wi\u0119c czuwa\u0107, aby spotka\u0107 Tego, kt\u00f3ry chce przezwyci\u0119\u017cy\u0107 nasz\u0105 samotno\u015b\u0107 i nasze zagubienie. Oto zbli\u017ca si\u0119 Ten, o kt\u00f3rym prorok Izajasz m\u00f3wi: \u201ePanie, Ty\u015b naszym Ojcem, odkupiciel nasz \u2013 to Twoje imi\u0119 odwieczne\u201d (Iz 63,16b).<\/li><\/ul>\n\n\n\n<p>Wiara w czu\u0142e ojcostwo Boga podpowiada nam, aby naszymi uczyni\u0107 s\u0142owa proroka<br>i ze skruch\u0105 oraz ufno\u015bci\u0105 wo\u0142a\u0107: \u201eSkry\u0142e\u015b Twoje oblicze przed nami i odda\u0142e\u015b nas w moc naszej winy. A jednak, Panie, Ty\u015b naszym Ojcem. My\u015bmy glin\u0105, a Ty naszym tw\u00f3rc\u0105. Dzie\u0142em r\u0105k Twoich jeste\u015bmy my wszyscy\u201d (Iz 64,6-7). Nawet je\u015bli ufali\u015bmy sobie, nawet je\u015bli wierzyli\u015bmy, \u017ce zawsze b\u0119dziemy zdrowi w chorym \u015bwiecie (por. Franciszek, 27 marca 2020 r.), to dzi\u015b, u pocz\u0105tku nowego roku liturgicznego chcemy uchwyci\u0107 si\u0119 boskiej nadziei: chcemy zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 ku Bogu, kt\u00f3ry jest naszym Ojcem. To Ojciec, kt\u00f3ry o nas nie zapomnia\u0142!<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li>Rozpoczynaj\u0105cy si\u0119 rok duszpasterski zaprasza nas, aby\u015bmy w \u015bwietle czu\u0142ej mi\u0142o\u015bci Ojca zrobili kolejny krok w naszym uczeniu si\u0119 Eucharystii. Tegoroczne has\u0142o: \u201eZgromadzeni na \u015bwi\u0119tej wieczerzy\u201d podpowiada nam, aby pami\u0119taj\u0105c o naszej t\u0119sknocie za Panem w komunii \u015bwi\u0119tej, u\u015bwiadomi\u0107 sobie, \u017ce Eucharystia to nie tylko ja i Jezus. Eucharystia dokonuje si\u0119 zawsze w zgromadzeniu, we wsp\u00f3lnocie. Jezus, kt\u00f3ry przychodzi w czasie Mszy \u015bwi\u0119tej jednoczy nas nie tylko z Sob\u0105, ale tak\u017ce z naszymi bra\u0107mi i siostrami.<\/li><\/ul>\n\n\n\n<p>Kiedy zbieramy si\u0119 w ko\u015bciele, nie tworzymy jedynie grupy ludzi, kt\u00f3rzy przychodz\u0105 na dan\u0105 godzin\u0119, aby uczestniczy\u0107 we Mszy \u015bwi\u0119tej. Wsp\u00f3lnota, kt\u00f3ra gromadzi si\u0119 na Eucharystii jest przede wszystkim znakiem wiary i owocem dzia\u0142ania Boga, kt\u00f3ry gromadzi swoje dzieci. Kiedy wi\u0119c w \u015bwi\u0105tyni widzimy naszych znajomych, s\u0105siad\u00f3w, a mo\u017ce i osoby znane jedynie z widzenia, mo\u017cemy ze zdumieniem odkrywa\u0107, \u017ce B\u00f3g dzisiaj dzia\u0142a w \u015bwiecie, gromadz\u0105c swoje rozproszone dzieci w jedno (por. J 11,52). On dzisiaj znajduje wiar\u0119<br>w sercach tych, kt\u00f3rzy gromadz\u0105 si\u0119 na Eucharystii.<\/p>\n\n\n\n<p>Zgromadzenie liturgiczne, kt\u00f3re celebruje Uczt\u0119 Eucharystyczn\u0105, jest tak\u017ce znakiem mi\u0142o\u015bci. Taka wsp\u00f3lnota to znak ludu Bo\u017cego, kt\u00f3ry potrafi zatrzyma\u0107 si\u0119, \u015bwi\u0119towa\u0107<br>i ucztowa\u0107 z Bogiem. Ten wymiar bycia razem na Mszy \u015bwi\u0119tej, kt\u00f3ry podkre\u015blaj\u0105 wsp\u00f3lne \u015bpiewy, wsp\u00f3lne postawy, wzajemna \u017cyczliwo\u015b\u0107 jest \u015bwiadectwem mi\u0142o\u015bci i jedno\u015bci w \u015bwiecie pe\u0142nym podzia\u0142\u00f3w. To znak mi\u0142o\u015bci i jedno\u015bci, kt\u00f3rej \u017ar\u00f3d\u0142em jest sam B\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n<p>Wsp\u00f3lnota zebrana na Eucharystii jest w ko\u0144cu znakiem nadziei. Pi\u0119knie jest odkrywa\u0107 w takiej wsp\u00f3lnocie prorocki znak, kt\u00f3ry zapowiada ostateczne zgromadzenie wszystkich ludzi w kr\u00f3lestwie niebieskim, na uczcie Baranka, jak to pi\u0119knie przedstawia Ksi\u0119ga Apokalipsy (por. Ap 19,9). Prawdziwe \u017cycie, nawet wi\u0119cej \u2013 pe\u0142nia \u017cycia \u2013 wi\u0105\u017ce si\u0119 z do\u015bwiadczeniem wsp\u00f3lnoty, z ostatecznym przezwyci\u0119\u017ceniem podzia\u0142\u00f3w, napi\u0119\u0107, nieufno\u015bci (por. Benedykt XVI, Spe salvi, 14-15). W kr\u00f3lestwie Ojca nie b\u0119dzie dystansu spo\u0142ecznego, a B\u00f3g z czu\u0142o\u015bci\u0105 otrze wszelk\u0105 \u0142z\u0119, pokona \u015bmier\u0107, smutek i wszelki trud (por. Ap 21,3-4). Eucharystia prze\u017cywana we wsp\u00f3lnocie ju\u017c tutaj na ziemi daje nam wi\u0119c przedsmak nieba (por. KL 8) i jest prorockim znakiem nadziei.<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li>W kontek\u015bcie ogranicze\u0144 spo\u0142ecznych, kt\u00f3re dotykaj\u0105 tak\u017ce naszych zgromadze\u0144 liturgicznych, mo\u017cemy stwierdzi\u0107, \u017ce B\u00f3g uczy nas wielkiej warto\u015bci, jak\u0105 jest wsp\u00f3lnota eucharystyczna w spos\u00f3b paradoksalny! Uczy nas, pozwalaj\u0105c nam do\u015bwiadczy\u0107 jej braku. Uczy nas, wzbudzaj\u0105c w nas t\u0119sknot\u0119 i pragnienie.<\/li><\/ul>\n\n\n\n<p>Drodzy Bracia i Siostry, jak\u017ce wa\u017cne jest, aby piel\u0119gnowa\u0107 w sobie to pragnienie wsp\u00f3lnotowego prze\u017cywania Mszy \u015bwi\u0119tej! W czasie, kiedy w duchu odpowiedzialno\u015bci<br>i mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego, cz\u0119sto nie mamy mo\u017cliwo\u015bci uczestniczy\u0107 w liturgii, chcia\u0142bym za \u015bwi\u0119tym Augustynem powt\u00f3rzy\u0107 wszystkim spragnionym Eucharystii: \u201eto w\u0142a\u015bnie twoje pragnienie jest twoj\u0105 modlitw\u0105\u201d (\u015bw. Augustyn, Komentarz do Psalm\u00f3w). Niech w tym roku to pragnienie poszerza si\u0119 i kszta\u0142tuje tak, aby nie by\u0142o jedynie t\u0119sknot\u0105 za osobistym spotkaniem z Jezusem, ale obejmowa\u0142o tak\u017ce gotowo\u015b\u0107 budowania pi\u0119knego znaku wsp\u00f3lnoty eucharystycznej.<\/p>\n\n\n\n<p>Chcia\u0142bym was gor\u0105co prosi\u0107, aby\u015bmy wszyscy razem w dobie ogranicze\u0144 piel\u0119gnowali w sercu te eucharystyczne pragnienia. Jak bowiem pisze papie\u017c Franciszek, \u015bwiadomo\u015b\u0107 ogranicze\u0144 nie tyle jest zagro\u017ceniem, ile staje si\u0119 okazj\u0105 aby marzy\u0107 i tworzy\u0107 wsp\u00f3lny projekt przysz\u0142o\u015bci (Franciszek, <em>Fratelli tutti<\/em>, 150).<\/p>\n\n\n\n<ul class=\"wp-block-list\"><li>Miejmy wi\u0119c odwag\u0119 marzy\u0107 o Eucharystii, kt\u00f3ra pi\u0119knem i prostot\u0105 celebracji b\u0119dzie objawia\u0142a pi\u0119kno i mi\u0142o\u015b\u0107 samego Boga, fascynuj\u0105c m\u0142odych ludzi i pobudzaj\u0105c ich do oddania si\u0119 na s\u0142u\u017cb\u0119 ludowi Bo\u017cemu.<\/li><\/ul>\n\n\n\n<p>Miejmy odwag\u0119 marzy\u0107 o zgromadzeniu liturgicznym, kt\u00f3re z wiar\u0105 b\u0119dzie uczestniczy\u0107 w Eucharystii, czerpi\u0105c z niej mi\u0142o\u015b\u0107 czu\u0142\u0105 i otwart\u0105; mi\u0142o\u015b\u0107 delikatn\u0105<br>i odpowiedzialn\u0105; mi\u0142o\u015b\u0107 konkretn\u0105, kt\u00f3ra dotyka serc i wzajemnych relacji.<\/p>\n\n\n\n<p>Miejmy odwag\u0119 marzy\u0107 o Eucharystii, kt\u00f3rej moc nie b\u0119dzie zamkni\u0119ta jedynie<br>w ko\u015bciele, ale b\u0119dzie przekracza\u0142a mury \u015bwi\u0105tyni i kszta\u0142towa\u0142a nowy styl naszego \u017cycia, buduj\u0105c kultur\u0119 spotkania, braterstwa i wzajemnego szacunku.<\/p>\n\n\n\n<p>Drodzy Bracia i Siostry, czas, kt\u00f3ry prze\u017cywamy jest trudnym do\u015bwiadczeniem, ale wiara podpowiada nam, \u017ce nie jest to czas, kt\u00f3ry musimy jedynie przeczeka\u0107. To czas, w kt\u00f3rym B\u00f3g jest obecny i dzia\u0142a: On nas kszta\u0142tuje i uczy nowego spojrzenia na \u015bwiat, na nasze \u017cycie, na to co wa\u017cne. To czas, w kt\u00f3rym nie mo\u017cemy jedynie zamkn\u0105\u0107 si\u0119 w t\u0119sknocie za tym co minione i co by\u0142o nam znane. U progu nowego roku liturgicznego w duchu prawdziwie chrze\u015bcija\u0144skiej otwarto\u015bci musimy zwr\u00f3ci\u0107 si\u0119 ku Temu, kt\u00f3ry przychodzi, aby z Nim prze\u017cywa\u0107 nasz\u0105 tera\u017aniejszo\u015b\u0107, a we w\u0142a\u015bciwym czasie \u2013 wraz Nim \u2013 nasze pragnienia<br>i marzenia uczyni\u0107 now\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105.<\/p>\n\n\n\n<p>Niech Maryja, Niewiasta czuwaj\u0105ca, nieustannie otwarta na nowo\u015b\u0107 Boga; Ta, kt\u00f3ra pozwala\u0142a si\u0119 Bogu zaskakiwa\u0107, a zarazem by\u0142a gotowa przyjmowa\u0107 ka\u017cde Jego S\u0142owo, uczy nas prze\u017cywania obecnego czasu w prawdziwie chrze\u015bcija\u0144ski spos\u00f3b.<\/p>\n\n\n\n<p>Na czas radosnego oczekiwania z serca Wam b\u0142ogos\u0142awi\u0119.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; Biskup Rzeszowski<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; + Jan W\u0105troba<\/p>\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Umi\u0142owani Bracia i Siostry! Wraz z pierwsz\u0105 niedziel\u0105 Adwentu rozpoczynamy nowy rok liturgiczny. Minione dwana\u015bcie miesi\u0119cy by\u0142y czasem, w kt\u00f3rym pr\u00f3bowali\u015bmy odkrywa\u0107 i pog\u0142\u0119bia\u0107 wiar\u0119w tajemnic\u0119 Eucharystii. W obecnym roku, kontynuuj\u0105c program duszpasterski, nasza uwaga kieruje si\u0119 na celebracj\u0119, w kt\u00f3rej dokonuje si\u0119 Eucharystia. Z tej okazji pragn\u0119 skierowa\u0107 do was pasterskie s\u0142owo. Przyjmijcie je, prosz\u0119, w waszych domach i &hellip; <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":442,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1974","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-newsy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1974","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1974"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1974\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4395,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1974\/revisions\/4395"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/442"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1974"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1974"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1974"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}