W dniach 28-31 pa\u017adziernika 1998 r. odbywa\u0142a si\u0119 w Watykanie XIII Mi\u0119dzynarodowa Konferencja zorganizowana przez Papiesk\u0105 Rad\u0119 ds. Duszpasterstwa S\u0142u\u017cby Zdrowia. Przedmiotem obrad, w kt\u00f3rych wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 ok. 500 os\u00f3b, by\u0142o zagadnienie: \u00abKo\u015bci\u00f3\u0142 a ludzie starsi\u00bb. Do tej tematyki nawi\u0105za\u0142 r\u00f3wnie\u017c Ojciec \u015awi\u0119ty w przem\u00f3wieniu wyg\u0142oszonym do uczestnik\u00f3w konferencji 31 pa\u017adziernika.<\/p>\n\n\n\n
Ksi\u0119\u017ca Kardyna\u0142owie, czcigodni Bracia w biskupstwie i w kap\u0142a\u0144stwie, szanowni Pa\u0144stwo!<\/p>\n\n\n\n
1. Z rado\u015bci\u0105 witam was wszystkich \u2014 uczestnik\u00f3w Mi\u0119dzynarodowej Konferencji zorganizowanej przez Papiesk\u0105 Rad\u0119 ds. Duszpasterstwa S\u0142u\u017cby Zdrowia i po\u015bwi\u0119conej zagadnieniu, kt\u00f3re tradycyjnie stanowi jeden z przedmiot\u00f3w duszpasterskiej troski Ko\u015bcio\u0142a. Wyra\u017cam uznanie tym spo\u015br\u00f3d was, kt\u00f3rzy w swojej pracy zajmuj\u0105 si\u0119 z\u0142o\u017conymi problemami starszej generacji spo\u0142ecze\u0144stwa, coraz liczniejszej we wszystkich krajach \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n
Dzi\u0119kuj\u0119 abpowi Javierowi Lozano Barraganowi za uprzejme s\u0142owa, w kt\u00f3rych wyrazi\u0142 uczucia wszystkich zgromadzonych. Wasza konferencja stara\u0142a si\u0119 podej\u015b\u0107 do wybranego tematu w postawie szacunku dla cz\u0142owieka w podesz\u0142ym wieku: takiej postawy uczy nas Pismo \u015awi\u0119te, gdy stawia nam przed oczyma Abrahama i Sar\u0119 (Rdz 17, 15-22), gdy opisuje scen\u0119 spotkania Jezusa z Symeonem i Ann\u0105 (\u0141k 2, 23-38), kiedy okre\u015bla kap\u0142an\u00f3w mianem \u00abstarszych\u00bb (Dz 14, 23; 1 Tm 4, 14; 5, 17. 19; Tt 1, 5; 1 P 5, 1), gdy ukazuje symbolicznie ho\u0142d ca\u0142ego stworzenia w obrazie dwudziestu czterech starc\u00f3w oddaj\u0105cych pok\u0142on Bogu (Ap 4, 4) i wreszcie gdy samego Boga nazywa \u00abPrzedwiecznym\u00bb (Dn 7, 9-22).<\/p>\n\n\n\n
2. Podczas obrad podkre\u015blali\u015bcie wielko\u015b\u0107 i warto\u015b\u0107 ludzkiego \u017cycia, kt\u00f3re pozostaje cenne w ka\u017cdym wieku i w ka\u017cdym stanie. W ten spos\u00f3b zostaje autorytatywnie potwierdzona ewangelia \u017cycia, kt\u00f3r\u0105 Ko\u015bci\u00f3\u0142, zg\u0142\u0119biaj\u0105c wytrwale tajemnic\u0119 Odkupienia, nie przestaje si\u0119 zdumiewa\u0107, a zarazem czuje si\u0119 powo\u0142any do g\u0142oszenia jej ludziom we wszystkich epokach (por. Evangelium vitae,<\/em> 2).<\/p>\n\n\n\n Konferencja nie zajmowa\u0142a si\u0119 wy\u0142\u0105cznie aspektami demograficznymi czy medyczno-psychologicznymi staro\u015bci, ale stara\u0142a si\u0119 tak\u017ce podj\u0105\u0107 g\u0142\u0119bsz\u0105 refleksj\u0119 nad tym, co m\u00f3wi o niej Objawienie, i w tym \u015bwietle spojrze\u0107 na otaczaj\u0105c\u0105 nas rzeczywisto\u015b\u0107. Tak\u017ce wielowiekowa dzia\u0142alno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a zosta\u0142a ukazana w perspektywie historyczno-dynamicznej, czemu towarzyszy\u0142y trafne i bardzo potrzebne propozycje odnowy wszystkich form opieki nad chorymi, w duchu odpowiedzialnej wsp\u00f3\u0142pracy z w\u0142adzami \u015bwieckimi.<\/p>\n\n\n\n 3. Staro\u015b\u0107 jest trzecim etapem \u017cycia: narodziny \u017cycia, jego rozw\u00f3j i zmierzch \u2014 to trzy momenty tajemnicy istnienia, tajemnicy ludzkiego \u017cycia, kt\u00f3re \u00abpochodzi od Boga, jest Jego darem, Jego obrazem i odbiciem, udzia\u0142em w Jego o\u017cywczym tchnieniu\u00bb (Evangelium vitae,<\/em> 39).<\/p>\n\n\n\n Stary Testament obiecuje ludziom d\u0142ugie \u017cycie w nagrod\u0119 za przestrzeganie prawa Bo\u017cego: \u00abBoja\u017a\u0144 Pa\u0144ska dni pomna\u017ca\u00bb (Prz 10, 27). Powszechne by\u0142o przekonanie, \u017ce doczekanie \u00abszcz\u0119\u015bliwej staro\u015bci\u00bb, kiedy to cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 umrze\u0107 \u00absyt \u017cycia\u00bb (Rdz 25, 8), nale\u017cy rozumie\u0107 jako dow\u00f3d szczeg\u00f3lnej \u0142askawo\u015bci Bo\u017cej. Tak\u017ce t\u0119 warto\u015b\u0107 trzeba na nowo odkry\u0107 w spo\u0142ecze\u0144stwie, kt\u00f3re cz\u0119sto sk\u0142onne jest m\u00f3wi\u0107 o staro\u015bci wy\u0142\u0105cznie w kategoriach problemu.<\/p>\n\n\n\n Zainteresowanie z\u0142o\u017conymi zagadnieniami, zwi\u0105zanymi z rzeczywisto\u015bci\u0105 ludzi starych, jest dla Ko\u015bcio\u0142a form\u0105 odczytywania \u00abznak\u00f3w czasu\u00bb i interpretowania ich w \u015bwietle Ewangelii. W taki spos\u00f3b, dostosowany do potrzeb ka\u017cdego pokolenia, Ko\u015bci\u00f3\u0142 odpowiada na odwieczne pytania ludzi o sens \u017cycia obecnego i przysz\u0142ego oraz o wzajemne relacje mi\u0119dzy nimi (por. Gaudium et spes,<\/em> 4).<\/p>\n\n\n\n 4. Charakterystycznym zjawiskiem naszych czas\u00f3w jest wzrost przeci\u0119tnej d\u0142ugo\u015bci \u017cycia, co w po\u0142\u0105czeniu ze spadkiem p\u0142odno\u015bci prowadzi do wyra\u017anego starzenia si\u0119 ludno\u015bci \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n Po raz pierwszy w dziejach cz\u0142owieka spo\u0142ecze\u0144stwo staje w obliczu g\u0142\u0119bokich przemian w strukturze ludno\u015bci, tak \u017ce zmuszone jest do modyfikacji swoich strategii opieki spo\u0142ecznej, czego skutki odczuwalne s\u0105 na wszystkich p\u0142aszczyznach. Trzeba stworzy\u0107 now\u0105 koncepcj\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwa i przemy\u015ble\u0107 na nowo jego struktur\u0119 ekonomiczn\u0105, a tak\u017ce wizj\u0119 cyklu \u017cyciowego i wzajemnych relacji mi\u0119dzy pokoleniami. Jest to prawdziwe wyzwanie dla spo\u0142ecze\u0144stwa, kt\u00f3re okazuje si\u0119 sprawiedliwe w takiej mierze, w jakiej zapewnia potrzebn\u0105 opiek\u0119 wszystkim swoim cz\u0142onkom: miar\u0105 jego cywilizacji jest ochrona, jak\u0105 otacza ono najs\u0142absze swoje jednostki.<\/p>\n\n\n\n 5. Do uczestnictwa w tym dziele nale\u017cy w\u0142\u0105czy\u0107 tak\u017ce cz\u0142owieka starego, kt\u00f3rego cz\u0119sto traktuje si\u0119 wy\u0142\u0105cznie jako przedmiot opieki: ludzie starzy z biegiem lat mog\u0105 osi\u0105gn\u0105\u0107 wi\u0119ksz\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3rej wyrazem jest inteligencja, zr\u00f3wnowa\u017cenie, m\u0105dro\u015b\u0107. Dlatego Syracydes zaleca: \u00abSta\u0144 na zgromadzeniu starszych: a [je\u015bli] kto jest m\u0105dry, przy\u0142\u0105cz si\u0119 do niego!\u00bb (Syr 6, 34); a w innym miejscu: \u00abNie odsuwaj od siebie opowiadania starc\u00f3w, albowiem i oni nauczyli si\u0119 go od swoich ojc\u00f3w; od nich i ty nauczysz si\u0119 rozumu, by w czasie potrzeby da\u0107 odpowied\u017a\u00bb (Syr 8, 9). Wynika st\u0105d, \u017ce nie nale\u017cy traktowa\u0107 cz\u0142owieka starego wy\u0142\u0105cznie jako tego, kt\u00f3ry potrzebuje opieki, blisko\u015bci i pomocy. On tak\u017ce mo\u017ce wnie\u015b\u0107 cenny wk\u0142ad w \u017cycie. Dzi\u0119ki bogatemu do\u015bwiadczeniu zgromadzonemu w ci\u0105gu wielu lat mo\u017ce i powinien dzieli\u0107 si\u0119 swoj\u0105 m\u0105dro\u015bci\u0105, dawa\u0107 \u015bwiadectwo nadziei i mi\u0142o\u015bci (por. Evangelium vitae,<\/em> 94).<\/p>\n\n\n\n Relacja mi\u0119dzy rodzin\u0105 a lud\u017ami starszymi winna by\u0107 postrzegana jako wymiana dar\u00f3w. Tak\u017ce cz\u0142owiek stary mo\u017ce dawa\u0107: nie nale\u017cy lekcewa\u017cy\u0107 do\u015bwiadczenia zdobytego z wiekiem. Nawet je\u015bli zdarza si\u0119, \u017ce nie nad\u0105\u017ca ono za zmieniaj\u0105cymi si\u0119 czasami, zachowuje warto\u015b\u0107 jako zesp\u00f3\u0142 prze\u017cy\u0107, kt\u00f3re mog\u0105 si\u0119 sta\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142em wskaza\u0144 dla cz\u0142onk\u00f3w rodziny, utrwalaj\u0105c ducha spo\u0142eczno\u015bci rodzinnej, jej obyczaje, tradycje zawodowe, przekonania religijne itp. Wszyscy wiemy, jak szczeg\u00f3lnie bliska wi\u0119\u017a \u0142\u0105czy ludzi starszych z dzie\u0107mi. Ale tak\u017ce doro\u015bli, je\u015bli potrafi\u0105 otoczy\u0107 starszych szacunkiem i mi\u0142o\u015bci\u0105, mog\u0105 czerpa\u0107 z ich m\u0105dro\u015bci i roztropno\u015bci, aby podejmowa\u0107 s\u0142uszne decyzje.<\/p>\n\n\n\n 6. W tej w\u0142a\u015bnie perspektywie spo\u0142ecze\u0144stwo powinno odkry\u0107 na nowo solidarno\u015b\u0107 mi\u0119dzy pokoleniami, powinno odkry\u0107 sens i znaczenie staro\u015bci w spo\u0142ecze\u0144stwie zdominowanym przez mit wydajno\u015bci i sprawno\u015bci fizycznej. Musimy zapewni\u0107 cz\u0142owiekowi starszemu bezpieczne i godziwe warunki \u017cycia, a jego rodzinie nale\u017cy pom\u00f3c tak\u017ce materialnie, aby mog\u0142a pozosta\u0107 naturalnym \u015brodowiskiem wi\u0119zi mi\u0119dzypokoleniowych.<\/p>\n\n\n\n Osobn\u0105 uwag\u0119 nale\u017cy po\u015bwi\u0119ci\u0107 tak\u017ce opiece socjalno-zdrowotnej i rehabilitacyjnej, kt\u00f3ra cz\u0119sto okazuje si\u0119 konieczna. Post\u0119p techniki w dziedzinie ochrony zdrowia przed\u0142u\u017ca \u017cycie, ale nie zawsze podnosi jego jako\u015b\u0107. Nale\u017cy kszta\u0142towa\u0107 takie systemy opieki, kt\u00f3re na pierwszym miejscu stawiaj\u0105 godno\u015b\u0107 cz\u0142owieka starszego i pomagaj\u0105 mu \u2014 w miar\u0119 mo\u017cliwo\u015bci \u2014 zachowa\u0107 poczucie w\u0142asnej warto\u015bci, aby nie dosz\u0142o do sytuacji, w kt\u00f3rej poczuje si\u0119 bezu\u017cytecznym ci\u0119\u017carem i b\u0119dzie pragn\u0105\u0142 lub wr\u0119cz domaga\u0142 si\u0119 \u015bmierci (por. Evangelium vitae,<\/em> 94).<\/p>\n\n\n\n 7. Ko\u015bci\u00f3\u0142, powo\u0142any do dawania prorockiego \u015bwiadectwa w spo\u0142ecze\u0144stwie, broni \u017cycia od chwili pocz\u0119cia a\u017c do naturalnej \u015bmierci. My\u015bl\u0105c zw\u0142aszcza o jego ostatnim etapie, kt\u00f3ry cz\u0119sto trwa miesi\u0105ce i lata i stwarza bardzo powa\u017cne problemy, odwo\u0142uj\u0119 si\u0119 dzi\u015b do wra\u017cliwo\u015bci rodzin, aby potrafi\u0142y towarzyszy\u0107 swoim bliskim a\u017c do ko\u0144ca ich ziemskiej pielgrzymki. Czy\u017c mo\u017cna zapomnie\u0107 s\u0142owa przejmuj\u0105cego napomnienia biblijnego: \u00abSynu, wspomagaj swego ojca w staro\u015bci, nie zasmucaj go w jego \u017cyciu. A je\u015bliby nawet rozum straci\u0142, miej wyrozumia\u0142o\u015b\u0107, nie pogardzaj nim, cho\u0107 jeste\u015b w pe\u0142ni si\u0142. Mi\u0142osierdzie wzgl\u0119dem ojca nie p\u00f3jdzie w zapomnienie (…). W dzie\u0144 utrapienia wspomni si\u0119 o tobie\u00bb (Syr 3, 12-15).<\/p>\n\n\n\n 8. Szacunek, jaki winni\u015bmy starszym, ka\u017ce mi raz jeszcze podnie\u015b\u0107 g\u0142os przeciw wszelkim praktykom skracania \u017cycia, okre\u015blanych wsp\u00f3lnym mianem eutanazji.<\/p>\n\n\n\n Wbrew zsekularyzowanej mentalno\u015bci, kt\u00f3ra nie szanuje \u017cycia, zw\u0142aszcza gdy jest ono s\u0142abe, musimy stanowczo g\u0142osi\u0107, \u017ce \u017cycie to dar Bo\u017cy, kt\u00f3rego ochrona jest zadaniem nas wszystkich. Ten obowi\u0105zek spoczywa nade wszystko na pracownikach s\u0142u\u017cby zdrowia, jako \u017ce ich szczeg\u00f3ln\u0105 misj\u0105 jest \u00abs\u0142u\u017cba \u017cyciu\u00bb we wszystkich jego fazach, zw\u0142aszcza w momentach s\u0142abo\u015bci i choroby.<\/p>\n\n\n\n Pokusa eutanazji to jeden \u00abz najbardziej niepokoj\u0105cych objaw\u00f3w 'kultury \u015bmierci’ szerz\u0105cej si\u0119 zw\u0142aszcza w spo\u0142ecze\u0144stwach dobrobytu\u00bb (Evangelium vitae,<\/em> 64).<\/p>\n\n\n\n Eutanazja to zamach na \u017cycie, kt\u00f3rego nie mo\u017ce uprawomocni\u0107 \u017cadna ludzka w\u0142adza, jako \u017ce \u017cycie niewinnego jest dobrem nienaruszalnym.<\/p>\n\n\n\n 9. Zwracaj\u0105c si\u0119 teraz do wszystkich ludzi starych na ca\u0142ym \u015bwiecie, pragn\u0119 im powiedzie\u0107: drodzy bracia i siostry, nie tra\u0107cie otuchy, \u017cycie nie ko\u0144czy si\u0119 na ziemi, ale przeciwnie \u2014 tylko si\u0119 tutaj zaczyna. Musimy by\u0107 \u015bwiadkami zmartwychwstania! Cz\u0142owiek starszy powinien by\u0107 pe\u0142en rado\u015bci: spokojnej rado\u015bci z tego, \u017ce czas si\u0119 dope\u0142nia i bliska jest nagroda, jak\u0105 Chrystus Pan przygotowa\u0142 swemu wiernemu s\u0142udze. Przychodz\u0105 tu na my\u015bl wzruszaj\u0105ce s\u0142owa aposto\u0142a Paw\u0142a: \u00abW dobrych zawodach wyst\u0105pi\u0142em, bieg uko\u0144czy\u0142em, wiar\u0119 ustrzeg\u0142em. Na ostatek od\u0142o\u017cono dla mnie wieniec sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3ry mi w owym dniu odda Pan, sprawiedliwy S\u0119dzia, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, kt\u00f3rzy umi\u0142owali pojawienie si\u0119 Jego\u00bb (2 Tm 4, 7-8).<\/p>\n\n\n\n Dziel\u0105c si\u0119 tymi my\u015blami i uczuciami, z serca udzielam wam wszystkim tu obecnym, waszym bliskim, a zw\u0142aszcza ludziom starszym, mego b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\r\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Do uczestnik\u00f3w konferencji zorganizowanej przez Papiesk\u0105 Rad\u0119 ds. Duszpasterstwa S\u0142u\u017cby Zdrowia. 31 X 1998 W dniach 28-31 pa\u017adziernika 1998 r. odbywa\u0142a si\u0119 w Watykanie XIII Mi\u0119dzynarodowa Konferencja zorganizowana przez Papiesk\u0105 Rad\u0119 ds. Duszpasterstwa S\u0142u\u017cby Zdrowia. Przedmiotem obrad, w kt\u00f3rych wzi\u0119\u0142o udzia\u0142 ok. 500 os\u00f3b, by\u0142o zagadnienie: \u00abKo\u015bci\u00f3\u0142 a ludzie starsi\u00bb. Do tej tematyki nawi\u0105za\u0142 r\u00f3wnie\u017c Ojciec \u015awi\u0119ty w przem\u00f3wieniu wyg\u0142oszonym … <\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1678,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[30],"tags":[],"class_list":["post-1676","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-dokumenty"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1676","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1676"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1676\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4345,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1676\/revisions\/4345"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1678"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1676"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1676"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.dks.rzeszow.pl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1676"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}